Free Joomla Modules

Regulacje formalno-prawne w hotelarstwie

Agnieszka Ponikiewska

Zadaniem hotelarstwa jest zapewnienie turystom, w zależności od ich oczekiwań, odpowiednich warunków pobytu poza miejscem stałego zamieszkania, a także kształtowanie turystycznej bazy noclegowej i świadczenie usług w ramach funkcjonowania przedsiębiorstw hotelarskich. Istotą hotelarstwa jest przede wszystkim gościnność, a więc zapewnienie:

  • wygody, standardu i określonego poziomu usług;
  • bezpieczeństwa pobytu;
  • dobrej atmosfery w czasie pobytu;
  • wysokich kwalifikacji zawodowych zatrudnionych pracowników.

Konieczność zapewnienia odpowiednich warunków świadczenia usług hotelarskich wymaga od przedsiębiorców zainwestowania znacznych środków finansowych na budowę (lub rozbudowę) oraz utrzymanie obiektów i pomieszczeń obsługowych. Jeśli założymy, że nasz przyszły Hotelarz posiada wystarczające środki na realizację swoich planów związanych z budową i otwarciem hotelu, to może przystąpić w oparciu o niezbędne akty prawnych do urzeczywistniania wymarzonego celu.

Podstawowym aktem prawnym gwarantującym ochronę prawną wolności człowieka i zapewniającym każdemu wolność wyboru miejsca zamieszkania i pobytu, wolność poruszania się po terytorium Polski oraz możliwość swobodnego opuszczania tego terytorium jest KONSTYTUCJA RZECZPOSPOLITEJ POLSKIEJ – z dn. 2 kwietnia 1997r. (Dz. U. z 1997r. Nr 78, poz. 483.). Ustawa zasadnicza daje również możliwość podejmowania i prowadzenia działalności gospodarczej na terenie RP, co potwierdza USTAWA O SWOBODZIE DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ z dn. 2 lipca 2004. (Dz. U. z 2004r., Nr 173, poz. 1807) – która definiuje zarówno działalność gospodarczą (art. 2) oraz przedsiębiorcę (art. 4.1) jako osobę fizyczną, osobę prawną i jednostkę organizacyjną nie będącą osobą prawną działającą w różnych formach prawnych (spółki handlowe, spółdzielnie, stowarzyszenia, przedsiębiorstwa państwowe).

Gdy nasz Hotelarz korzystający z pełni praw i obowiązków otrzyma już wpis do rejestru przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym albo do Ewidencji Działalności Gospodarczej może rozpocząć działalność gospodarczą (art. 14.1. ust. o swobodzie dział. gospod.). Oczywiście musi jeszcze otrzymać dwa ważne numery dla każdego przedsiębiorcy: NIP, czyli Numer Identyfikacji Podatkowej - dziesięciocyfrowy kod, służący do identyfikacji podmiotów płacących podatki w Polsce, nadawany przez urzędy skarbowe na podstawie powszechnego obowiązku ewidencyjnemu, określonemu w USTAWIE O ZASADACH EWIDENCJI I IDENTYFIKACJI PODATNIKÓW I PŁATNIKÓW z dnia 13 października 1995 r. (Dz. U. z 2004 r. Nr 269, poz.2681 z późn. zm.) oraz REGON – skrót od Rejestr Gospodarki Narodowej, który jest dziewięciocyfrowym numerem identyfikacyjnym podmiotu gospodarczego w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej i został utworzony na podstawie art. 41.1.1. USTAWY O STATYSTYCE PUBLICZNEJ z dnia 29 czerwca 1995 r. (Dz. U. Nr 88, poz. 439 z późn. zm.).

Przyjmiemy jeszcze jedno założenie – nasz Hotelarz posiada nieruchomość gruntową, czyli grunt (część powierzchni ziemi), który stanowi odrębny przedmiot własności (art. 46 KODEKSU CYWILNEGO - tekst jednolity: Dz. U. z 1964 r., Nr 16, poz.93 ze zm.) wpisany do księgi wieczystej zgodnie z USTAWĄ O KSIĘGACH WIECZYSTYCH I HIPOTECE z 6 lipca 1982r. (tekst jednolity: Dz. U. z 2001 Nr 124 poz. 1361 z późn. zm.), zaś integralną częścią gruntu są budynki na nim stojące, czyli hotel.

Pojęcie hotelu jak i podobnego obiektu wiąże się z pojęciem wszelkich lokali zarówno mieszkalnych jak i użytkowych. W USTAWIE O WŁASNOŚCI LOKALI z dn. 24 czerwca 1994r. (tekst jednolity: Dz. U. z 2000r., nr 80, poz. 903) za lokal mieszkalny (art. 2 ust. 2) uznano wydzieloną trwałymi ścianami izbę w obrębie budynku lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Hotelem (lub podobnym obiektem) jest prowadzony w celach zarobkowych, a więc stale, odpłatnie i w sposób profesjonalny, zakład dysponujący pomieszczeniami przeznaczonymi do czasowego pobytu gości, tj. zapewnienia im noclegu i zamieszkania – Kodeks cywilny. Natomiast USTAWA O USŁUGACH TURYSTYCZNYCH z dn. 29 sierpnia 1997r. (tekst jednolity: Dz. U. Z 2004 r., nr 223, poz. 2268) podaje w art. 36.1. następującą definicję hotelu – obiekt posiadający co najmniej 10 pokoi, w tym większość miejsc w pokojach jedo- i dwuosobowych, świadczący szeroki zakres usług związanych z pobytem klientów.

Nasz Hotelarz już niedługo zgodnie z ustawą o usługach turystycznych będzie mógł świadczyć usługi hotelarskie. Art. 3.8. ustawy o usługach turystycznych definiuje usługi hotelarskie jako „krótkotrwałe, ogólnie dostępne wynajmowanie domów, mieszkań, pokoi, miejsc noclegowych, a także miejsc na ustawienie namiotów lub przyczep samochodowych oraz świadczenie, w obrębie obiektu, usług z tym związanych.” Usługi hotelarskie mogą być świadczone w obiektach hotelarskich które spełniają (art. 35.1. u.u.t.):

  • wymagania co do wielkości obiektu, jego wyposażenia oraz zakresu świadczonych usług, ustalone dla rodzaju i kategorii, do których obiekt został zaszeregowany;
  • wymagania sanitarne, przeciwpożarowe oraz inne określone odrębnymi przepisami.

Niedługo, albowiem ustawa o usługach turystycznych wprowadza rodzaje obiektów hotelarskich oraz ich kategoryzację. Dlatego też przed rozpoczęciem świadczenia usług hotelarskich nasz Hotelarz jest zobowiązany uzyskać zaszeregowanie swojego obiektu do odpowiedniego rodzaju i kategorii, co związane jest z wyposażeniem, odpowiednimi kwalifikacjami personelu oraz zakresem świadczonych usług.

Marszałek Województwa właściwy ze względu na miejsce położenia obiektu:

  • dokonuje zaszeregowania obiektów do poszczególnych rodzajów;
  • nadaje kategorię;
  • prowadzi ewidencję obiektów;
  • dokonuje kontroli.

Przed wydaniem decyzji w zakresie rodzajów i kategorii obiektów hotelarskich Marszałek Województwa może zwracać się o opinię do wyspecjalizowanych stowarzyszeń (PTTK, Polskie Zrzeszenie Hoteli, Polska Federacja Campingu i Caravaningu itp).

Wszelkie kwestie zaszeregowania hoteli regulują: Rozporządzenie Ministra Gospodarki i Pracy z dn. 19 sierpnia 2004r. w sprawie obiektów hotelarskich i innych obiektów, w których świadczone są usługi hotelarskie (Dz.U. z 2004r. nr 188, poz. 1945) oraz Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dn. 28 czerwca 2001r. w sprawie opłat związanych z zaszeregowaniem obiektu hotelarskiego (Dz.U. z 2001r. nr 72, poz.751).
W powyższych rozporządzeniach m.in.:

  • ustalono wymagania co do wyposażenia i świadczonych usług w obiektach hotelowych w odniesieniu do ich rodzaju i kategorii;
  • sposób dokumentowania wymagań w zakresie usług gastronomicznych, budowlanych, sanitarnych;
  • określono procedurę przy ubieganiu się o zaszeregowanie obiektu hotelarskiego i nadanie mu kategorii;
  • unormowano sposób kontroli tych obiektów przez organy uprawnione do kontroli w zakresie spełnienia wymagań co do wyposażenia (części ogólnodostępnej i części mieszkalnej), świadczonych usług, elementów zagospodarowania zewnętrznego, instalowania urządzeń technicznych, obsługi gości, kwalifikacji personelu itd.

W związku z tym, że nasz Hotelarz będzie prowadził hotel, a zgodnie z kategoryzacją  bez względu na gwiazdkę hotel musi posiadać lokal gastronomiczny, Hotelarz będzie zobowiązany spełnić szereg wymogów sanitarnych z tym związanych. Regulują to m. in.

  • KODEKS ŻYWNOŚCIOWY FAO/WHO z 1969 r. z późn. zmianami;
  • DYREKTYWA 93/943/EEC Z 14 CZERWCA 1993 R. W SPRAWIE HIGIENY ŚRODKÓW SPOŻYWCZYCH;
  • ROZPORZĄDZENIE EC NR 852/2004 W SPRAWIE HIGIENY ŚRODKÓW SPOŻYWCZYCH z dnia 29 kwietnia 2004 r.
  • USTAWA O WARUNKACH ZDROWOTNYCH ŻYWNOŚCI I ŻYWIENIA z dnia 11 maja 2001 (Dz. U. nr 63 poz. 634 z późn. zm.);
  • ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA Z DNIA 26 KWIETNIA 2004 R. W SPRAWIE WYMAGAŃ HIGIENICZNO-SANITARNYCH W ZAKŁADACH PRODUKUJĄCYCH LUB WPROWADZAJĄCYCH DO OBROTU ŚRODKI SPOŻYWCZE (Dz. U. 2004 nr 104 poz. 1096);
  • ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA Z DNIA 18 GRUDNIA 2002 R. W SPRAWIE BADAŃ LEKARSKICH DO CELÓW SANITARNO - EPIDEMIOLOGICZNYCH (Dz. U. 2002 nr 234 poz. 1975);
  • ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA Z DNIA 6 MARCA 2003 R. W SPRAWIE RODZAJÓW BADAŃ LEKARSKICH I LABORATORYJNYCH, KTÓRYM PODLEGAJĄ OSOBY PODEJMUJĄCE LUB WYKONUJĄCE PRACE, PRZY WYKONYWANIU KTÓRYCH ISTNIEJE MOŻLIWOŚĆ PRZENIESIENIA ZAKAŻENIA NA INNE OSOBY, LUB KSZTAŁCĄCE SIĘ DO WYKONYWANIA TYCH PRAC (Dz. U. 2003 nr 61 poz. 551).

Należy również pamiętać, że w przypadku budowy nowego obiektu, rozbudowy czy przebudowy trzeba odnieść się do PRAWA BUDOWLANEGO z dnia 7 lipca 1994 r. (tekst jednolity: Dz. U. z 2003 r. Nr 207 poz. 2016) regulującego kwestie z tym związane oraz innych przepisów uzupełniających.
Kiedy nasz Hotelarz przebije się przez grubą warstwę formalności, efektem jego działalności będzie materialny produkt (np. miejsce noclegowe) połączony z usługami niematerialnymi, takimi jak obsługa klienta, stworzenie odpowiedniej atmosfery oraz wizerunku hotelu. A w związku z tym, że hotelarstwo nie jest koncesjonowane, to hotel może być prowadzony zarówno przez właściciela, dzierżawcę czy leasingobiorcę.

Pozostają jeszcze pewne kwestie formalne zawarte w regulaminach porządkowych obiektów hotelarskich, które przedsiębiorca świadczący usługi hotelarskie może wydawać zgodnie z art.44.3 ustawy o usługach turystycznych. Celem tych regulaminów jest zapewnienie porządku oraz bezpieczeństwa klientów i ich mienia. Moc tego rodzaju nienormatywnych aktów prawnych wynika bezpośrednio ze wspomnianej ustawy. Regulamin taki w sposób automatyczny wpływa na stosunki pomiędzy hotelem a klientem, osobami towarzyszącymi gościom hotelowym, osobami odwiedzającymi gości hotelowych, jak również z wszystkimi innymi osobami przebywającymi na terenie danego obiektu hotelowego. Pod tym względem znaczenie hotelowego regulaminu porządkowego jest podobne jak przepisów porządkowych ustalanych przez upoważnione organy administracji publicznej.

LITERATURA:

  • Prawo turystyczne, Ryszard Walczak, Oficyna WydawniczA ASPRA-JR, Pułtusk 2007;
  • Obsługa ruchu turystycznego, Beata Meyer, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2007;
  • Turystyka w Polsce. Uwarunkowania organizacyjne i prawne, Leszek Butowski, WSSP, Lublin 2007;

Partnerzy

Fundacja GOPR   Nasza Krajoznawczo Górska Przygoda   Trekmondo

DMC Firewall is developed by Dean Marshall Consultancy Ltd